Queremos compartir convosco unhas imaxes dunha ave maxestosa, que visita ano tras ano a nosa terra tras unha migración de miles de quilómetros.
Ou así foi desde sempre. Agora as cousas cambiaron e moitas delas xa non baixan a África pasar o outono e o inverno, senón que prefiren ficar no sur da Península Ibérica.
Sexa como for, comezan a verse a principios de febreiro, a partir do San Blas segundo di a tradición. E adoitan ser sempre as mesmas, pois moitas das parellas permanecen xuntas durante moito tempo e volven sempre ao mesmo niño.
Trátase da cegoña branca, unha ave grande de máis de 1 metro de alto e de até 1,80m de á a á.
E non só o seu tamaño é motivo de impacto. O niño da cegoña, feito a partir de pequenos paus, mide até 2 metros e pesa entre 200kg e 400kg. Adoitan estar situados en construcións humanas como chemineas, depósitos de auga, igrexas, torretas electricas, etc.
Non o vas crer, pero se chegáronse a rexistrar niños de máis de 1 tonelada!
Estas imaxes tirámolas en Soldecasa, Escuadro (Concello de Silleda) e representan unha estampa cada vez máis habitual do rural galego.
Tes cegoñas preto da túa casa? Que experiencia tes con elas?
Deixa o teu comentario!
Publicidade
Publicidade
Publicidade
Durante tres días, a cidade búlgara de Pernik converteuse no epicentro das mascaradas de inverno de toda Europa, un lugar no que por suposto tiña que haber presenza galega, e como non ía haber se posuímos un dos entroidos máis ricos de Europa! O pasado
Para comprender o significado do colar de zonchos – ou colar de castañas – debemos achegarnos á maneira en que as sociedades antigas entendían o mundo. Naquel tempo, a natureza era un piar fundamental da organización social da vida. O alimento, o clima, os ciclos
A Serra do Courel é un dos lugares máis importantes do noso país xa non só a nivel ambiental senón tamén etnográfico, lingüístico e patrimonial. Nesta zona comezaron os traballos de recuperación dunha das figuras mitolóxicas do nadal galego, o Apalpador, mais tamén destaca pola
2 comentarios en “A cegoña branca. A visita dunha ave maxestuosa”
Incriblemente fermosas <3!
Son moi fermosas, en verdade! Moitas grazas María!